Śladami wielkanocnego zajączka  Wielkanocny Zajączek otwiera drzwi do swojej przytulnej norki i zaprasza wszystkie dzieci do wspólnej, świątecznej przygody! W jego leśnym domku aż huczy od przygotowań – wiosenne zioła i pachnące kwiaty czekają, by zasadzić je w doniczkach, a wielkanocne dekoracje wypatrują chętnych, którzy ozdobią je w oryginalny sposób. Zajączek dwoi się i troi, by wszystko było gotowe na czas, lecz bez Waszej pomocy może nie zdążyć. Czy dołączycie do niego i pomożecie mu stworzyć niezapomnianą Wielkanoc? Podczas pełnych uśmiechu i beztroskiej radości warsztatów własnoręcznie przygotujecie mały ogródeczek, pełen aromatycznych ziół i barwnych kwiatów, który będzie cieszył Wasze oczy i rozpieszczał nozdrza najróżniejszymi zapachami. Przy użyciu farb wykonacie też wyjątkową dekorację wielkanocną z odlewu gipsowego, w której zasiejecie rzeżuchę – zdrowy i chrupiący dodatek do świątecznych potraw. Nie zabraknie również wesołych gier i zabaw, a na zakończenie czekać będą na Was miłe niespodzianki. Wszystkie wykonane prace i upominki zabierzecie ze sobą do domu, by podzielić się świąteczną radością z najbliższymi! Kiedy? 25 marca (środa), godz. 17:00-18:30 Dla kogo? Dla dzieci od 6 do 9 lat  Koszt uczestnictwa: 80 zł Warsztaty poprowadzą Justyna Gajdziel i Daria Zarzeczna 

Ray Cooney MAYDAY Scena im. Jana Banuchy „Mayday” to historia pechowego taksówkarza-bigamisty, którego szczęśliwe życie u boku dwóch kobiet przerywa niespodziewany wypadek. Następujące po nim lawinowo dziwne zbiegi okoliczności, omyłkowo zrozumiane przez bohaterów wypowiedzi i błędnie zinterpretowane przez nich wydarzenia doprowadzają do absurdalnego zawikłania sytuacji. autor: Ray Cooney przekład: Elżbieta Woźniak reżyseria: Stefan Szaciłowski scenografia: Jan Banucha muzyka: Adam Opatowicz asystent reżysera: Adam Zych premiera: 14 sierpnia 1999 inspicjent: Beata Buchner czas trwania: 130 min. Antrakty: 1 Obsada: MARY SMITH Katarzyna Bieschke-Wabich BARBARA SMITH Małgorzata Chryc-Filary JOHN SMITH Adam Dzieciniak INSPEKTOR PORTERHOUSE Zbigniew Filary STANLEY GARDNER Michał Janicki REPORTER Mateusz Kostrzyński INSPEKTOR TROUGHTON Mirosław Kupiec BOBBY FRANKLYN Adam Zych premiera: sierpień 1999 fot. Karolina Nowaczyk

Polita (Scena Włoska) reżyseria, choreografia i reżyseria świateł: Janusz Józefowicz PREMIERA - 14 WRZEŚNIA Musical w technologii 3D! Widowisko na podstawie biografii gwiazdy kina niemego - Poli Negri, z muzyką Janusza Stokłosy. Odtwórczynią postaci słynnej aktorki jest Sylwia Różycka. Premierze spektaklu towarzyszy otwarcie wystawy poświęconej życiu i karierze Poli Negri. Urodziła się w 1897 w Lipnie jako Barbara Apolonia Chałupiec. Swój pseudonim, Pola Negri, przejęła w hołdzie dla włoskiej poetki – Ady Negri. Filmowym debiutem Poli była główna rola w "Niewolnicy zmysłów" (1914). Kilka lat później wyjechała na stałe do Niemiec, by tam grać w filmach. Wtedy też poznała Ernsta Lubitscha, reżysera, scenarzystę i producenta. Ta znajomość okazała się kluczowa w karierze polskiej aktorki. W 1922 roku wyjechała do Hollywood. Kolejne jej filmy odnosiły tam ogromne sukcesy i ugruntowały jej pozycję jako gwiazdy. Podbiła Hollywood jako pierwsza europejska aktorka, jeszcze przed Marleną Dietrich i Gretą Garbo. Zarabiała milion dolarów rocznie, dużo inwestowała w nieruchomości i diamenty. Budziła sensację jeżdżąc po Hollywood rolls-royce’em, obwieszona klejnotami, w futrze z gronostajów i szynszyli. Wylansowała modę na sandały noszone bez rajstop, za to z paznokciami u stóp pomalowanymi na czerwono. Słynęła nie tylko z pełnych emocji ról i ekscentrycznego stylu życia, ale także z licznych romansów, m.in. z Charliem Chaplinem czy Rudolfem Valentino. Pola Negri zmarła w 1987 roku w Teksasie w wieku 90 lat, zapisując się w historii jako jedyna polska aktorka, która odniosła ogromny międzynarodowy sukces. Na zdjęciach: Pola Negri, Rudolf Valentino

MARIUSZ GOŁOSZ POV: masz 12 lat i prze****ne Opowieść o Arku, za którego plecami ciągle skrada się Uporczywa Myśl w Głowie. Myśl, która towarzyszy mu cały czas, mimo że nie jest on najbardziej towarzyską osobą. Myśl nie odstępuje go na krok, jest z nim w każdej, najgorszej sytuacji. A przecież, kiedy ma się 12 lat, najgorsze sytuacje zdarzają się codziennie. Spektakl w reżyserii Agaty Biziuk na podstawie dramatu Mariusza Gołosza porusza problem przemocy rówieśniczej. Arek jest zamkniętym w sobie chłopakiem, który większość czasu spędza, słuchając muzyki lub doświadczając bullyingu. Jego nieodłącznym towarzyszem jest stary kaseciak znaleziony w piwnicy. Fragmenty zgranych z radia piosenek i składanek odziedziczonych po starszym kuzynie przestają go jednak interesować, gdy na jednej z kaset słyszy głos Ciemności. Chodź tutaj, chłopcze. Spektakl prezentowany będzie w formacie „Teatr w klasie”. Obsada Kacper Kujawa Wojciech Sandach Ewa Sobczak Realizatorzy i realizatorki reżyseria: Agata Biziuk tekst, dramaturgia: Mariusz Gołosz fot: Piotr Nykowski

ROBINSON  Scena dla Dorosłych Spektakl dotyka kryzysu wieku średniego, stanowi tragikomiczną rozprawę o sile i słabościach człowieka, które wybrzmiewają w konfrontacji przemijającym życiem. Wiek średni to z założenia „połowa oczekiwanego życia na ziemi”, która jest czasem weryfikacji planów i autoanalizy własnego “Ja” pod kątem małżeństwa, pracy zawodowej, rodziny, ogólnej sytuacji życiowej. Kim jesteśmy dla świata, a kim dla bliskich? Co jest w życiu ważne? W dobie galopującego coachingu, który utwierdza nas w przekonaniu, że możemy wszystko, coraz trudniej odpowiedzieć na pytanie, jak chcemy spędzić czas, który został nam dany. Komediodramat rozgrywający się w przestrzeni łazienki bohatera, zbudowany jest z rozmów z wewnętrznymi postaciami wyrwanymi z definicji psychologicznych. To opowieść, w której można się przejrzeć jak w lustrze, zyskując poczucie, że nie jesteśmy osamotnieni w nawiedzających nas troskach i wątpliwościach. Na Sali Kameralnej miejsca są nienumerowane. Czas trwania: 80 min. Premiera 16 września 2023  Zespół: tekst i reżyseria: Agata Biziuk scenografia Marika Wojciechowska muzyka Izabela Smelczyńska Obsada: Rafał Hajdukiewicz

In The Air Tonight! Tribute To Phil Collins Są melodie, które rozbrzmiewają w radiu i znikają. I są takie, które - raz usłyszane — zostają z nami na zawsze. Muzyka Phila Collinsa należy do tej drugiej kategorii. To dźwięki, które się nie tylko słyszy - je się czuje. A potem przychodzi ten moment ciszy... i wszyscy wiemy, co za chwilę nastąpi: legendarne wejście perkusji w „In the Air Tonight”. Koncert „In the Air Tonight” to hołd dla twórczości Phila Collinsa – solowej i z czasów Genesis. To starannie przygotowany program oparty na koncertowych aranżacjach oraz brzmieniach charakterystycznych dla lat 80. i 90., które pokochały miliony fanów. W repertuarze znajdą się m.in.: „Another Day in Paradise”, „Jesus He Knows Me”, „Two Hearts”, „Easy Lover” i wiele innych. To będzie wieczór wspomnień, emocji i muzycznej podróży w czasie.  Brawurowe wykonanie zapewniają: Mateusz Kotwica – wokal, saksofon Hubert Baumann – gitary Piotr Proniuk – instrumenty klawiszowe, synth Piotr Orzechowski – gitara basowa Krystian Bartusik – perkusja Koncert: 27 marca 2026 r. godz. 19:00 – 20:40 Szczecin, Nowa Dekadencja ul. Partyzantów 2  bilety: 80–140 zł   W przypadku dostępności miejsc, możliwość zakupu biletów stacjonarnie, godzinę przed koncertem (płatność gotówką).

Między modlitwą a muzyką Koncert symfoniczny Sala symfoniczna ARTYŚCI Orkiestra Symfoniczna Filharmonii w Szczecinie Chór Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu Ilona Krzywicka - sopran Justyna Rapacz – mezzosopran Adam Kutny - baryton Przemysław Neumann - dyrygent UTWORY Karol Szymanowski - Stabat Mater na sopran, alt, baryton, chór mieszany i orkiestrę op. 53 Richard Wagner - Suita orkiestrowa z misterium scenicznego Parsifal (arr. Henk de Vlieger) Między modlitwą a muzyką – to będzie doświadczenie, które proponuje nam w tym szczególnym czasie Przemysław Neumann i nasza Orkiestra. Nie wszystko, co porusza, musi być głośne. Są utwory, które nie szukają efektu, nie pędzą do kulminacji. Zatrzymują się gdzieś między modlitwą a muzyką – i tam właśnie zostają. W pierwszej części koncertu zabrzmi Stabat Mater Karola Szymanowskiego, jedno z najbardziej przejmujących, a zarazem najoszczędniejszych i najbardziej przejrzystych dzieł kompozytora. Powstało w 1926 roku po śmierci ukochanej siostrzenicy artysty i choć opiera się na średniowiecznym tekście o cierpieniu Matki Boskiej pod krzyżem, nie jest liturgią, a raczej osobistym wyznaniem. Szymanowski zrezygnował z łaciny na rzecz polskiego przekładu, a monumentalną orkiestrową retorykę zastąpił muzyką ludową, z modalnymi skalami i melodiami o prostocie niemal ludowej pieśni. Chciał, jak sam pisał, stworzyć dzieło najcichsze i najpokorniejsze. Nie znajdziemy tu dramatycznych kulminacji. Są za to wyważone chóralne modlitwy, rozmowy instrumentów i głosów – trzech partii solowych, Chóru Narodowego Forum Muzyki oraz Orkiestry Symfonicznej Filharmonii w Szczecinie pod batutą Przemysława Neumanna. Solistami będą: sopranistka Ilona Krzywicka, laureatka prestiżowej nagrody Prix Lyrique L’AROP 2012, która występowała m.in. na scenie Opery Paryskiej. Partię altu powierzono Justynie Rapacz, która doskonale odnajduje się w repertuarze oratoryjno-kantatowym, o czym świadczy jej bogata współpraca z Semperoper Dresden oraz udział w wykonaniu „Alto-Rhapsody” Brahmsa. Partie barytonu wykona Adam Kutny, laureat licznych konkursów wokalnych oraz solista Staatsoper Unter den Linden w Berlinie w latach 2019-2024. Stabat Mater Szymanowskiego w interpretacji Chen Reiss (sopran), Gerhild Romberger (alt), Marka Stone'a (baryton), chóru Groot Omroepkoor oraz Radio Filharmonisch Orkest pod batutą Markusa Stenza: https://www.youtube.com/watch?v=MSKjiOnBgmc Po przerwie przeniesiemy się do innego świata, ale pozostaniemy w tej samej przestrzeni duchowej. Zabrzmi suita orkiestrowa z Parsifala Richarda Wagnera, opracowana przez Henka de Vliegera. To ostatnie dzieło sceniczne Wagnera, które sam nazwał nie operą, lecz „scenicznym misterium”. Historia Parsifala – „czystego głupca”, który dzięki współczuciu staje się zbawicielem – to nie teatr, ale muzyczna medytacja o odkupieniu. Suita zawiera kluczowe fragmenty tej 4,5-godzinnej opery i pokazuje, jak Wagner rezygnuje z teatralnej narracji na rzecz dźwięku, który nie prowadzi akcji, lecz tworzy przestrzeń – spokojną, rozciągniętą, niemal mistyczną. Jej sercem jest tzw. muzyka Wielkiego Piątku. To fragment instrumentalny i wokalny z III aktu, który towarzyszy scenie rozmowy Parsifala i Gurnemanza. Parsifal dziwi się, że wszystko dookoła jest tak piękne – mimo że to Wielki Piątek. Gurnemanz tłumaczy mu, że cierpienie oczyszcza świat i że dzięki temu cierpieniu właśnie wszystko zakwita. Takie niech też będzie przesłanie naszego wieczoru między modlitwą a muzyką. Suita z Parsifala Wagnera w wykonaniu London Philharmonic Orchestra pod batutą Andrew Gourlaya: https://www.youtube.com/watch?v=zBLkNQzLgCM Orientacyjny czas trwania koncertu: 115 minut (w tym przerwa 30 minut) fot. Łukasz Rajchert

NIE CAŁUJ MNIE TERAZ DUŻA SCENA PREMIERA: 8 LISTOPADA 2025 Spektakl opowiada historię dwóch queerowych artystek i bojowniczek ruchu oporu – Claude Cahun i Marcel Moore – które działały w trakcie niemieckiej okupacji wyspy Jersey. Wykorzystując swoje artystyczne doświadczenie, tworzyły ulotki, banery i graffiti, by podważać morale nazistowskich żołnierzy. To opowieść o walce z bezsilnością i o małych (ale znaczących) aktach odwagi. Historię ich miłości i politycznego nieposłuszeństwa opowie dziesięć aktorek. Opowiadamy ją, bo historia lubi się powtarzać. Bo Claude i Marcel były artystkami – tak jak my. Bo były lesbijkami i queerami – tak jak my. Bo łączyły sztukę z aktywizmem – tak jak my próbujemy. Bo nigdy nie zdusiły swojej tożsamości. Bo nie umarły młodo. Bo to opowieść o wojnie i o walce. Bo to opowieść o miłości na całe życie. Bo miały długie, bogate życia, i na wszystkich etapach, w każdych okolicznościach, przełamywały bierność i bezradność wobec faszyzujących narracji. Obsada Barbara Biel Maria Dąbrowska Adrianna Janowska-Moniuszko Grażyna Madej Krystyna Maksymowicz Magdalena Myszkiewicz Ewa Sobiech Magdalena Wrani-Stachowska Maria Wójtowicz Beata Zygarlicka Realizatorzy i realizatorki reżyseria: Olga Ciężkowska tekst i dramaturgia: Julia Nowak choreografia: Anna Kuszarecka muzyka: Magdalena Dubrowska kostiumy: Jan Bačynsjkyj scenografia: Michał Dobrucki reżyseria światła: Jędrzej Jęcikowski asystent kostiumografa: Marko Saidov asystentka reżyserki: Maria Wójtowicz inspicjentka: Anna Pawicka fot: Piotr Nykowski