Polita (Scena Włoska) reżyseria, choreografia i reżyseria świateł: Janusz Józefowicz PREMIERA - 14 WRZEŚNIA Musical w technologii 3D! Widowisko na podstawie biografii gwiazdy kina niemego - Poli Negri, z muzyką Janusza Stokłosy. Odtwórczynią postaci słynnej aktorki jest Sylwia Różycka. Premierze spektaklu towarzyszy otwarcie wystawy poświęconej życiu i karierze Poli Negri. Urodziła się w 1897 w Lipnie jako Barbara Apolonia Chałupiec. Swój pseudonim, Pola Negri, przejęła w hołdzie dla włoskiej poetki – Ady Negri. Filmowym debiutem Poli była główna rola w "Niewolnicy zmysłów" (1914). Kilka lat później wyjechała na stałe do Niemiec, by tam grać w filmach. Wtedy też poznała Ernsta Lubitscha, reżysera, scenarzystę i producenta. Ta znajomość okazała się kluczowa w karierze polskiej aktorki. W 1922 roku wyjechała do Hollywood. Kolejne jej filmy odnosiły tam ogromne sukcesy i ugruntowały jej pozycję jako gwiazdy. Podbiła Hollywood jako pierwsza europejska aktorka, jeszcze przed Marleną Dietrich i Gretą Garbo. Zarabiała milion dolarów rocznie, dużo inwestowała w nieruchomości i diamenty. Budziła sensację jeżdżąc po Hollywood rolls-royce’em, obwieszona klejnotami, w futrze z gronostajów i szynszyli. Wylansowała modę na sandały noszone bez rajstop, za to z paznokciami u stóp pomalowanymi na czerwono. Słynęła nie tylko z pełnych emocji ról i ekscentrycznego stylu życia, ale także z licznych romansów, m.in. z Charliem Chaplinem czy Rudolfem Valentino. Pola Negri zmarła w 1987 roku w Teksasie w wieku 90 lat, zapisując się w historii jako jedyna polska aktorka, która odniosła ogromny międzynarodowy sukces. Na zdjęciach: Pola Negri, Rudolf Valentino

Kaśka Sochacka - Lato w Amfiteatrach Letnie wieczory, muzyka na żywo i niepowtarzalny klimat amfiteatru – tak brzmi koncert Kaśki Sochackiej. Daj się porwać emocjom i spędź wyjątkową noc z jej najpiękniejszymi piosenkami  Długie dni, krótkie noce i trochę piosenek. Letnie koncerty mają swój niepowtarzalny klimat. Jakoś inaczej się czuję, kiedy podczas śpiewania wiatr mi rozwiewa włosy. Nie da się mieć tego dosyć, dlatego zapraszam Was na kolejną odsłonę koncertową w letnich amfiteatrach. Kaśka Sochacka

KASHIA VEGA & DAMIAN UKEJE Bilety: 25 zł (20 zł ulgowy) Podczas sierpniowego wieczoru na zamkowym tarasie spotkają się dwa muzyczne światy – Kashia Vega i Damian Ukeje. Artyści zaproszą publiczność do swoich muzycznych przestrzeni, tworząc wspólnie koncertowy wieczór pełen emocji, autorskiej muzyki i wyjątkowych brzmień. Kashia Vega tworzy muzykę, w której poetycka wrażliwość spotyka się z kobiecą energią i filmową narracją. Jej debiutancki album „KROPLA” to muzyczna opowieść inspirowana wodą jako symbolem kobiecej natury – siły, wrażliwości, odwagi i przemiany. Podczas koncertu usłyszymy piosenki z tego albumu oraz inne autorskie kompozycje wykonywane przez artystkę wraz z kobiecym zespołem. Drugą część wieczoru wypełni Damian Ukeje, zapraszając publiczność do swojego muzycznego świata. Łącznikiem obu artystycznych przestrzeni stanie się wspólny utwór „O tej, co kochała za bardzo” z albumu „KROPLA” – muzyczne spotkanie dwóch wrażliwości i dwóch artystycznych światów. Kashia Vega – wokal, fortepian Kalina Massier – wiolonczela Monika Fortuniak – perkusja Damian Ukeje – wokal, gitara

< Powrót do strony festiwalu WOWAKIN: Dawne melodie. Nowa energia niedziela, 23 sierpnia 2026 19:00 Teatr Letni im. Heleny Majdaniec Szczecin, Polska Paula Kinaszewska – skrzypaczka, śpiewaczka Bartłomiej Woźniak – kompozytor, multiinstrumentalista Mateusz Wachowiak – akordeonista, pianista Marta Maślanka – cymbalistka, instrumentalistka Kazimierz Nitkiewicz – trębacz Nina Kodorska – wokalistka   Mamy wrażenie, że w ostatnich latach fascynacja polską wsią bije wszelkie rekordy. Zapomniana już została łatka dawnej „cepeliady”, kończy się fascynacja kulturą globalną, wydaje się, że kolejny raz w poszukiwaniu tego, co wartościowe, sięgamy do korzeni, natury, prostego życia kierowanego nieskomplikowaną filozofią. Trochę jak Aniela Adamczewska z ulgą porzucamy sztywne konwenanse, aby zaczerpnąć życia pełną piersią. W końcu możemy klaskać, kiedy nam się żywnie podoba, ubrać się swobodnie, tupać nogami! Na inaugurację Festiwalu zapraszamy na koncert zespołu WoWaKin, wykonawców ścieżki dźwiękowej serialu 1670, których artystyczna praca wykracza daleko, daleko poza nią. Koncert WoWaKin & Przyjaciele prezentuje tradycje muzyczne polskiej wsi w ujęciu, które przekracza podział na muzykę „ludową” i „klasyczną”. Zespół czerpie repertuar ze szczególnie bogatych muzycznie regionów Mazowsza – przede wszystkim ziemi sannickiej, której idiom rytmiczny i ornamentalny odcisnął wyraźne piętno na mazurkach Fryderyka Chopina – a także z Lubelszczyzny, Podlasia i Radomszczyzny. W interpretacji zespołu tradycyjne oberki, mazurki i wiwaty odzyskują swoją pierwotną dynamikę i finezję, ale jednocześnie stają się materiałem do muzycznego namysłu: nad formą, rytmem, skalą, a przede wszystkim nad ciągłością i trwałością lokalnych idiomów, z których przez wieki czerpała również muzyka artystyczna. Do tria dołączają artyści o silnych osobowościach: Marta Maślanka (cymbały), Kazimierz Nitkiewicz (trąbka) oraz Nina Kodorska (śpiew). Ich obecność rozszerza spektrum brzmieniowe koncertu – od echa dawnej muzyki dworskiej przez tradycję wiejskich orkiestr dętych po wschodniosłowiańskie idiomy wokalne. Rzeczpospolita chłopska to dziś temat modny nie dlatego, że XVII wiek nagle stał się egzotyczny, ale dlatego, że w serialach, książkach i obrazach tamtej epoki odnajdujemy prawdę o nas samych. Muzyka buduje panoramę autentycznych emocji, teksty wydobywają ciężar i poetykę codzienności, a krzywe zwierciadło, w którym się przeglądamy, pozwala spojrzeć inaczej także na nasze własne, dzisiejsze sprawy. Program koncertu Paula Kinaszewska Skrzypaczka, śpiewaczka, aranżerka, badaczka folkloru, aktorka teatralna. Prowadziła audycje radiowe dla dzieci Źródełko, nagrywa słuchowiska, występuje w filmach i teatrze. Wykonawczyni tradycyjnych pieśni, skrzypaczka wykonująca repertuar tradycyjny Mazowsza, Radomszczyzny, Podlasia. Pisze też własne teksty poetyckie i piosenki. Liderka i założycielka zespołów muzycznych – folkowego WoWaKin, poetycko-alternatywnego Maryna C. Prowadzi zespół małych muzyków tradycyjnych – orkiestrę Wesołe Mazurki z Pragi, ucząc dzieci własną autorską metodą nawiązującą do dawnych praktyk muzykanckich wsi, improwizacji i grania do tańca. Nagrywa także muzykę do filmów i gra w spektaklach teatralnych – stale w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.   Uczennica i kontynuatorka skrzypków ludowych, pasjonująca się dawnym repertuarem polskiej wsi. Dwukrotna stypendystka MKiDN w dziedzinie twórczości ludowej. Zdobywczyni nagród za dokonania w dziedzinie teatru, muzyki i edukacji. Z wykształcenia aktorka teatralna. Stale poszerza pole działania, nagrywając zarówno muzykę tradycyjną, jak i współczesne jej interpretacje i improwizacje wokół folku. Stworzyła wraz z kompozytorami Bartłomiejem i Hipolitem Woźniakami trzy recitale oparte na wierszach Mariny Cwietajewej, Anny Świrszczyńskiej, Jana Kochanowskiego i Władysława Broniewskiego. Ambasadorka polskiej muzyki za granicą, wraz z WoWaKin z powodzeniem koncertuje w całej Europie na najważniejszych festiwalach muzycznych nurtów folk i world music, pozwalając odkrywać oryginalność i wyjątkowość polskiej muzyki czerpiącej z tradycji.   Bartłomiej Woźniak Kompozytor, reżyser dźwięku, wszechstronny muzyk multiinstrumentalista, producent muzyczny. Pisze i realizuje muzykę do spektakli teatralnych i form audiowizualnych, udźwiękawia filmy. Jest autorem wielu piosenek i czynnie bierze udział w muzycznych projektach: między innymi Maryna C. i trio WoWaKin, gdzie stale doskonali swój warsztat.   Absolwent Wydziału Reżyserii Dźwięku Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na kierunku film i muzyka rozrywkowa. Kompozycję i aranżację jazzową studiował w klasie profesora Andrzeja Zubka w katowickiej Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego. Wyróżniony nagrodą za najlepszą muzykę do spektaklu Tato w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej na XV Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Zabrzu w 2015 roku oraz na festiwalu Dwa Teatry w 2016 roku. Autor muzyki do wielu nagradzanych sztuk teatralnych, słuchowisk radiowych, twórca ścieżek dźwiękowych do całego szeregu polskich filmów fabularnych i dokumentalnych. Doktorant Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.   Mateusz Wachowiak Akordeonista, pianista, kompozytor i aranżer. Absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie na Wydziale Instrumentalnym w klasie akordeonu. Jako instrumentalista jest laureatem wielu konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych. Z powodzeniem wykonuje muzykę zarówno współczesną, klasyczną, jak i rozrywkową. Szerzej znany jest publiczności obracającej się w kręgach world music.   Ze względu na swoją wszechstronność chętnie zapraszany jest do udziału w dużych projektach audiowizualnych (m.in. Narodowe Czytanie, Święto Kina Niemego). Wielokrotnie uczestniczył w nagraniach realizowanych dla Telewizji Polskiej oraz Polskiego Radia. Współpracuje na stałe jako muzyk i kompozytor z wieloma zespołami oraz warszawskimi teatrami, m.in. Dramatycznym, Powszechnym, Teatrem Kwadrat, Ateneum, Teatrem Polskim, Och-Teatrem i wieloma innymi.   Marta Maślanka Cymbalistka i wszechstronna instrumentalistka, od lat współpracująca z najwybitniejszymi kompozytorami muzyki filmowej i teatralnej: Michałem Lorencem, Janem A.P. Kaczmarkiem, Krzesimirem Dębskim, Pawłem Mykietynem czy Ablem Korzeniowskim. Nagrała na cymbałach ścieżkę dźwiękową do koncertu Jankiela w filmie Andrzeja Wajdy Pan Tadeusz z muzyką Wojciecha Kilara. Brała także udział w re-premierze filmu Pan Tadeusz w reżyserii Ryszarda Ordyńskiego (film niemy z roku 1928) z wykonywaną na żywo muzyką Tadeusza Woźniaka.   Wzięła udział w nagraniu kilkudziesięciu płyt. Współtworzy zespół DesOrient (koncerty z muzyką filmową Michała Lorenca). Koncertuje z Kapelą Brodów, Mają Kleszcz i Kwartetem Prowincjonalnym, Anną Jagielską-Riveiro (muzyka sefardyjska i średniowieczna), Olgą Avigail Mieleszczuk i Kol Ishe Trio (Pieśni żydowskiego Polesia, Pieśni żydowskie Ukrainy), Weroniką Grozdew-Kołacińską (Etnofonie kurpiowskie, Wandering Songs). Przez wiele lat współtworzyła Zespół Polski. Na perskich cymbałach – santurze wykonuje muzykę irańską w zespole PersoPolish Dariusha Rasouli. Jest też wykładowcą na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie na profilu world music.   Kazimierz Nitkiewicz Trębacz, wokalista, twórca piosenek i reżyser dźwięku. Absolwent klasy trąbki oraz Wydziału Reżyserii Dźwięku UMFC. Jako muzyk porusza się między klasyką i jazzem aż po polską muzykę tradycyjną i repertuar międzywojenny.   Członek Warszawskiej Orkiestry Sentymentalnej, z którą zdobył Folkowy Fonogram Roku, oraz laureat Grand Prix Nowej Tradycjiz zespołem Gęsty Kożuch Kurzu. Współpracował z wieloma składami i artystami, m.in. z Tęgimi Chłopami, Januszem Prusinowskim, Adamem Strugiem, Steve Nash & Turntable Orchestra, Brodką, Mariką czy Tomaszem Stańką. Jako realizator nagrań i producent współtworzył liczne albumy muzyki tradycyjnej i folkowej, a także nagrania muzyki tanecznej i międzywojennej.   Nina Kodorska Wokalistka o charakterystycznej barwie głosu i naturalnej scenicznej ekspresji. Zdobyła ogólnopolski rozgłos jako nastolatka, wygrywając program Szansa na sukces i zdobywając II miejsce na Festiwalu w Opolu. Jej repertuar obejmuje współczesne interpretacje pieśni ludowych oraz autorskie piosenki. Śpiewa m.in. w ścieżce dźwiękowej głośnego serialu 1670, w którym jej wykonania stylizowanych ballad ludowych stały się jednym z rozpoznawalnych elementów produkcji. Łączy folkowe inspiracje z nowoczesną techniką wokalną, tworząc interpretacje pełne emocji, subtelności i autentyczności.

Wyjątkowe spotkanie z muzyką dawnych Kresów – światem, który łączy tradycje polskie, ukraińskie, żydowskie i austro-węgierskie, a którego centrum przez stulecia pozostawał Lwów. W programie utwory kompozytorów związanych z tym miastem i szerzej z ziemiami dawnej Rzeczypospolitej: od renesansowych tańców Jana z Lublina przez wirtuozowską stylistykę Franza Xavera Mozarta (zwanego Mozartem Lwowskim) po romantyczne dzieła Mireckiego, Wysockiego, Ruckgabra, Paderewskiego i rzadko dziś wykonywaną Fantazję Piotra Żelechowskiego. Te kompozycje – niegdyś obecne w salonach, szkołach muzycznych i kapelach ziemiańskich Podola czy Wołynia – dziś funkcjonują głównie w archiwach i pozostają nieznane szerokiej publiczności. Wykonywane na żywo odzyskują swoją barwę, emocje i niepowtarzalny idiom pogranicza. Wydarzenie ma jednak charakter szerszy niż recital: to koncert-opowieść. Stanisław Łopuszyński – klawesynista, improwizator i twórca Jazzloviec Festivalu – wprowadzi Państwa w kontekst historyczny i kulturowy Lwowa oraz kapel muzycznych dawnych Kresów. Towarzyszyć temu będzie miniwykład ze slajdami, odsłaniający zapomniane tradycje, lokalne ośrodki muzyczne i osoby, które tworzyły tkankę artystyczną tych ziem. Program zostanie uzupełniony opowieściami, które trudno byłoby usłyszeć gdziekolwiek indziej: o podróżach koncertowo-rowerowych artysty, o misjach humanitarnych do Ukrainy, o muzyce wykonywanej w czasie wojny, o życiu codziennym tam, gdzie kultura i zagrożenie bezpośrednio się przenikają. W ten sposób koncert staje się rodzajem świadectwa – spotkaniem z muzyką i człowiekiem, który tę muzykę ratuje, pielęgnuje i niesie tam, gdzie jest najbardziej potrzebna. Program koncertu Franz Xaver Wolfgang Mozart (1791–1844) – Polonezy Franciszek Mirecki (1791–1862) – Sonata nr 3 op. 12 Ignacy Jan Paderewski (1860–1941) – Humoresques de Concert op. 14 (wybór) Piotr Żelechowski (XIX w., aktywny ok. 1840–1870) – Fantazja Jan z Lublina (działał ok. 1537–1548) – Tańce Kacper Napoleon Wysocki (1807–1869) – Les adieux à la Patrie Jan Ruckgaber (1799–1876) – IX Variations pour le piano op. 6 Stanisław Łopuszyński Absolwent klasy klawesynu prof. Lilianny Stawarz (Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie), laureat licznych konkursów, działacz społeczny, konwojent humanitarny, żołnierz rezerwy WP. Dzięki swoim szerokim zainteresowaniom swobodnie porusza się we wszystkich muzycznych stylach.   Współtwórca cyklu Klasycznie Niepoważni, projektu OFFbaroque, BCA Flash –Teatr Improv oraz wielu innych zespołów. Od 2018 roku związany z Filharmonią Narodową w Warszawie. W 2021 roku rozpoczął współpracę z wokalistką Dorotą Sacewicz, z którą wykonuje recitale piosenki polskiej i francuskiej. Występuje również w produkcjach musicalowych Teatru Muzycznego „Proscenium”. W 2020 roku rozpoczął współpracę z Instytutem POLONIKA. W czerwcu i lipcu 2021 roku zorganizował i zrealizował projekt Zamość – Odessa Tour 2021, podczas którego zagrał jedenaście charytatywnych recitali i koncertów na terenie Polski, Ukrainy i Mołdawii, a trasę z Zamościa do Odessy przemierzył na rowerze.   Od 26 lutego 2022 roku działa w Ukrainie, realizując transporty humanitarne na terytorium całej Ukrainy od Lwowa przez Kijów, Charków, Dnipro, Zaporoże, Chersoń po Donbas (Siewierodonieck, Bachmut, Kramatorsk, Czasiw Jar, Soledar, Siewiersk). Brał udział w ponad 50 konwojach humanitarnych, w tym w wielu na linię frontu. Do lutego 2024 roku, transportując pomoc medyczną, pożywienie, środki higieniczne i ewakuując ludność cywilną, pokonał ponad 140 tysięcy kilometrów.   W listopadzie 2022 roku zagrał recital klawesynowy w Konsulacie Generalnym Rzeczypospolitej Polskiej w Nowym Jorku, z którego całkowity dochód przeznaczył na pomoc Ukrainie, a w 2023 roku zagrał kolejny taki recital w Ratuszu w Wilnie na Litwie. W 2023 roku zrealizował swój kolejny projekt Białystok – Tallin Tour, podczas którego zagrał koncerty w Polsce, na Litwie, Łotwie i w Estonii i, podobnie jak dwa lata wcześniej, trasę pokonał na rowerze (1600 km).   W 2024 roku we współpracy Ministerstwa Spraw Zagranicznych zorganizował na terytorium Ukrainy swój pierwszy festiwal – Jazzloviec Festival – łączący muzykę renesansową Mikołaja Gomółki i jazz, a druga edycja odbyła się w maju 2025 roku w Buczaczu i Jazłowcu. Czerwiec i lipiec 2024 roku przeznaczył na zrealizowanie swojego trzeciego projektu podróżniczo-koncertowego, którym był Kraków – Stambuł Tour. Artysta przejechał ponad 2100 km i zagrał jedenaście koncertów w Polsce, Słowacji, Ukrainie, Węgrzech, Rumunii, Bułgarii i Turcji, a rok później zorganizował czwarty projekt: Wrocław – Rzym Tour 2025 (długość trasy: 2500 km, 37 dni podróży i dziesięć koncertów w sześciu krajach: Polsce, Czechach, Austrii, Niemczech, Szwajcarii i we Włoszech).   24 lutego 2025 roku, w trzecią rocznicę rozpoczęcia pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę, za zasługi w umacnianiu przyjaznych relacji polsko-ukraińskich, za niesienie pomocy osobom potrzebującym i działalność charytatywną oraz zasługi w organizacji i niesieniu pomocy humanitarnej podczas wojny na terenie Ukrainy został odznaczony przez Prezydenta RP srebrnym Krzyżem Zasługi.

Otto Manasse: odnaleziony kompozytor ze Szczecina. Koncert w ramach 9. Festiwalu Muzyki Przywracanej karnety i bilety (89/40 zł) Anja-Maria Luidl (Niemcy) – mezzosopran Tomasz Szczęsny – wiolonczela Michaela Pühn (Niemcy) – fortepian Festiwal Muzyki Przywracanej to wydarzenie poświęcone muzyce, która z różnych powodów zniknęła z naszych sal koncertowych, pamięci i codziennego doświadczenia kultury. Przywracamy do życia zapomniane dzieła, dawne tradycje wykonawcze, nieznanych kompozytorów i muzyczne światy, które przez lata pozostawały ukryte w archiwach, rękopisach lub lokalnej pamięci. Obok odkrywanych na nowo arcydzieł prezentujemy także artystów, którzy twórczo rozwijają dawne tradycje i nadają im nowe znaczenia. Dlaczego właśnie w Szczecinie? Historia naszego miasta jest historią nieustannych spotkań, migracji i przenikania kultur. Tutaj każda muzyka może poczuć się jak u siebie. Koncert poświęcony Otto Manassemu, urodzonemu w 1861 roku w Szczecinie, prezentuje twórczość kompozytora, którego dorobek przez dziesięciolecia pozostawał niemal całkowicie zapomniany. Pochodzący z żydowskiej rodziny Szczecinianin, wykształcony jako chemik i związany przez większość życia z Monachium, należał do generacji europejskich Żydów, których losy dramatycznie przerwał nazizm. Choć Manasse przeszedł oficjalną konwersję na luteranizm, po 1933 roku stał się obiektem systematycznych prześladowań. W 1942 roku został deportowany do getta obozowego w Theresienstadt, gdzie zmarł kilka miesięcy później. Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane. Twórczość Manassego – zakorzeniona w idiomie późnego niemieckiego romantyzmu i pozostająca w kręgu oddziaływania Maxa Regera – zachowała się jedynie dzięki nielicznym rękopisom ocalonym z bombardowań Monachium w 1945 roku. Odkrycie tych materiałów w XXI wieku umożliwiło rekonstrukcję części jego dorobku i ponowne wprowadzenie go do obiegu koncertowego. Program koncertu obejmuje dwa najważniejsze cykle zachowane w całości. Suite für Violoncello und Klavier ukazuje Manassego jako kompozytora sprawnie operującego wielką formą kameralną. Drugą część programu stanowi cykl Lieder aus dem toskanischen Liederbuch do tekstów Edgara Kurza. Dziewięć krótkich pieśni – zachowanych w czystopisach z ok. 1930 roku – ukazuje Manassego jako twórcę niezwykle wrażliwego na słowo i potrafiącego na niewielkiej przestrzeni budować wyrazistą, emocjonalnie nasyconą miniaturę. Oba cykle mają charakter rekonstrukcyjny: ich dzisiejsze wykonanie opiera się na pracy z zachowanymi rękopisami, konfrontacji wariantów oraz odtworzeniu właściwej praktyki wykonawczej. Koncert staje się więc nie tylko prezentacją wartości muzycznych, lecz także działaniem o charakterze dokumentacyjnym – przywracaniem twórczości artysty, którego życie i dorobek miały zostać trwale wymazane. Program Gustav Mahler (1860–1911) – Lieder aus des Knaben Wunderhorn - Rheinlegendchen - Urlicht - Wer hat dies Liedlein erdacht? - Lob des hohen Verstandes Otto Manasse (1861–1942) – Suite für Violoncello und Klavier Adagio – Allegro commodo e gracioso – Andante (quasi alla marcia funebre) – Allegro Lieder aus dem toskanischen Liederbuch - Ich hatt´ein schönes Schloss gebaut - Ich gäb´ etwas, um einen treuen Schatz - Ich singe nur aus Leid und Weh - Nun will ich singen und fröhkich sein - Ich sah so kläglich weinen die Sirene - Abends im Kühlen ist es gut singen - Wär ‘ich ein Vöglein - Wie sinken die Augen mir heute - Oh Liebe, böse Liebe! Johannes Brahms (1833–1897) – 2 Gesänge Opus 91 für Altstimme, Violoncello und Klavier - Gestillte Sehnsucht - Geistliches Wiegenlied Anja-Maria Luidl Mezzosopranistka, absolwentka Richard-Strauss-Konservatorium oraz Opernschule Hochschule für Musik und Theater w Monachium. Kształciła się pod kierunkiem m.in. Bredy Zakotnik, Waltraud Schlingplässer-Gruber, Burgi Schwarzbach, Carol Richardson, Felicii Weathers i Margreet Honig. Współpracowała również jako lektorka z radiem BR-Klassik. Przez kilka lat była solistką Theater für Niedersachsen w Hildesheim, gdzie wykonywała partie takie jak Rosina w Cyruliku sewilskim, Trzecia Dama w Czarodziejskim flecie, Czipra w Baronie cygańskim czy Clarissa w Miłości do trzech pomarańczy. Występowała także gościnnie w Staatstheater Braunschweig oraz Bayerische Staatsoper. Po zakończeniu pracy etatowej odbyła studia podyplomowe Lied und Oratorium w Mozarteum w Salzburgu, rozwijając działalność koncertową w repertuarze oratoryjnym i pieśni. Występowała z zespołami takimi jak Münchner Symphoniker, Capella Istropolitana, Bruckner Akademie Orchester, Ensemble Lodron czy orkiestra historyczna La Banda, współpracując m.in. z Peterem Schneiderem, Jordim Morą, Robertem Blankiem, Eckhardem Manzem, Johannesem Buxbaumem i Sebastianem Krahnertem. Ważną część jej działalności stanowią programy poświęcone rzadko wykonywanemu repertuarowi, w tym muzyce kompozytorów zapomnianych. W 2014 roku nagrała album z dziełami Otto Manassego, będący jednym z pierwszych współczesnych opracowań jego twórczości. Od 2008 roku prowadzi w Monachium autorski cykl Liederfreude. Tomasz Szczęsny Wiolonczelista i profesor sztuki, absolwent klasy prof. Stanisława Firleja w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Od 2006 roku jest koncertmistrzem wiolonczel Orkiestry Symfonicznej Filharmonii w Szczecinie, a równolegle prowadzi działalność pedagogiczną. Obecnie pracuje jako profesor Akademii Sztuki w Szczecinie. Występował wielokrotnie w nowojorskiej Carnegie Hall. Nagrywał m.in. partię wiolonczeli na album Katarzyny Nosowskiej 8 (2011). Od 2013 roku jest członkiem międzynarodowego projektu Visegrad Cello Quartet, w którym współpracuje z wiolonczelistami z Czech, Węgier i Słowacji. W 2014 roku został zaproszony przez Deutsche Kammerorchester Berlin do poprowadzenia grupy wiolonczel podczas koncertów w Korei Południowej. Jako solista i koncertmistrz regularnie uczestniczy w Classical Music Festival w Eisenstadt (Austria). Koncertował w wielu krajach Europy i Azji oraz w USA, współpracując z dyrygentami takimi jak Tomasz Bugaj, Bohdan Boguszewski, Marek Pijarowski, Ivan Repušić, Seung-Don Yang, Richard Zielinski czy Piotr Borkowski. Jest autorem transkrypcji pieśni Karola Szymanowskiego, które – wraz z innymi aranżacjami jego muzyki – ukazały się na płycie Karol Szymanowski. Works for Cello and Piano (ze Sławomirem Wilkiem). Współpracuje z Baltic Neopolis Orchestra, a od 2018 roku jest członkiem kwartetu smyczkowego ExQuartet. Zasiada w jury konkursów, prowadzi kursy mistrzowskie oraz pełni funkcje promotora i recenzenta w przewodach doktorskich i profesorskich. Gra na wiolonczeli Joseph Nicolas LeClerc (1769). Michaela Pühn Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku czterech lat pod kierunkiem matki. Kształciła się w Staatliche Hochschule für Musik und Theater w Monachium, gdzie zdała państwowy egzamin artystyczny, a następnie kontynuowała studia w klasach mistrzowskich prof. Rosl Schmid i prof. Klausa Schildego, kończąc je dyplomem klasy mistrzowskiej (1980). Jest profesorką fortepianu oraz korepetytorką w Hochschule für Musik und Theater w Monachium. Prowadzi intensywną działalność koncertową jako solistka i kameralistka. Występowała z wieloma znakomitymi solistami oraz muzykami związanymi z Münchner Philharmoniker, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks i Bayerisches Staatsorchester. Od 1990 roku współtworzy z wiolonczelistą Stephanem Haackiem duet Haack–Pühn, regularnie koncertujący w Europie i występujący na ważnych konkursach i festiwalach muzycznych. Pianistka ma na swoim koncie liczne nagrania płytowe, a także rejestracje muzyki filmowej dla stacji radiowych i telewizyjnych w Niemczech i za granicą.

SKADYKTATOR - „Pożegnanie Wakacji” Skadyktator i Jego Kosmiczne Combo to warszawski zespół grający skajazz, swingjazz, upbeat boogie, jazz-reggae, z elementami soul i improwizacji. Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych i długowiecznych projektów na polskiej scenie ska, jazz i upbeat swing. Historia i lider: Skadyktator (wokal, trąbka, aranżacje) założył zespół w okolicach 2003 roku. Wcześniej stworzył popularny w stołecznych kręgach zespół deSKA, który później ewoluował w The Bartenders. Skadyktator działa od ponad 20 lat, grał z wieloma klasycznymi polskimi i nie tylo formacjami ska/reggae/jazz (m.in. Vespa, Skauci, Skankan, Ziggie Piggie, The Bartenders, Podwórkowi Chuligani, CT Tones, Cała Góra Barwinków, Trawnik, Faza, Las Melinas, The Toasters, Eastern Standard Time, The Void Union, innymi zespołami z kilku kontynentow, od gwiazd gruzińskiego folku Chveneburebi, po supergwiazdy amerykańskiego jazzu The Huntertones). Tworzył swoje Combo także z muzyków w Wenezueli, Gruzji i Algierii. W jego Kosmicznym Combo wystąpili wielokrotnie m.in legenda polskiej alternatywy Robert Brylewski, twórca i autor hitów zespołu Daab Piotr Struna Strojnowski oraz najważniejszy żyjacy autor piosenki poetyckiej, kultowy bard Jacek Kleyff. Styl: humorystyczno-filozoficzny, z motywami „trzeciego oka”, wolności, tańca i pozytywnej energii. Nazywa siebie „Jedynym Dyktatorem, Którego Kochają Wszyscy” i głosi „Ska Dyktaturę” – ironię i radość zamiast poważnego przekazu. Styl muzyczny i koncerty Grają klasyczne ska, reggae karaibski upbeat jazz, swing soul, ethno i szaloną muzykę improwizowaną Koncerty są zazwyczaj bardzo energetyczne, wielogodzinne, z dużą dawką improwizacji – „muzyka improwizowana na żywo jest wspaniała, bo nikt nie wie co wydarzy się za chwilę”. Często zapraszają gości (dęciaki, wokaliści, DJ-e, a nawet malarze i poeci). Skład jest zmienny, ale Kosmiczne Combo to zawsze błyskotliwi i bardzo solidni muzycy sceny warszawskiej i polskiej. Aktualny / częsty skład (na podstawie ostatnich koncertów) Skadyktator – wokal, trąbka Piotr Hrycyk – perkusja („ośmioręki motor świata”) Andrzej Pindelski – bas Vasil Yarmolenka – gitara Tomek Holonowicz – keyboard (uważany za jednego z najlepszych w Polsce w stylu ska/reggae) Joanna Lis – waltornia / inne dęciaki Skadyktator i Jego Kosmiczne Combo Gwarantują dobrą zabawę To zespół imprezowy, jazzowy, stworzony do tańczenia i pozytywnej energii, mający świetny kontakt z publicznością. Recenzje i opisy koncertów podkreślają: Świetną atmosferę taneczną Długie, dynamiczne sety Pozytywne wibracje i kontakt z publiką Wielopokoleniową publiczność (od dzieci po starszych fanów muzyki) To karaibski jazz i gorący upbeat swing z domieszką rocksteady i reggae z esencjonalnie żywą, spontwniczną energią. To nie jest koncert na siedząco, tylko na skakanie i tańczenie. Skadyktator to gwarancja dobrej, ciepłej, skaczącej zabawy ze znakomitą porcją upbeat jazzu i jamajskiego swingu Gdzie ich zobaczyć? Najłatwiej śledzić ich Facebooka: Skadyktator i Jego Kosmiczne Combo. Tam wrzucają aktualne koncerty (często Warszawa i okolice oraz na festiwalach takich jak Reggae Nad Wartą, Skrzyżowanie Kultur, Ostróda Reggae Festiwal, Reggaeland Płock, Skrzyżowanie Kultur, Mężowie Czynu, Festiwal Nieświadomości w Wolimierzu, Czochraj Bobra, Dni Pokoju, Wielokulturowe Street Party, SkaJamboree w Gdańsku, Kazimiernikejszyn oraz w Wenezueli, Hiszpanii, Niemczech, Rosji, Litwie, Białorusi, Gruzji. Skadyktator supportował najbardziej rozpoznawalne zespoły na polskiej scenie muzycznej takich jak: Big Cyc, Proletaryat, Sztywny Pal Azji, Kolaboranci, Strachy Na Lachy, Organek, The Analogs, Dezerter, Maleo Reggae Rockers, Mr Zoob, Tomek Lipiński, Venio (Molesta), Natalia i Paulina Przybysz, Paprodziad Podsumowując: Skadyktator i Jego Komiczne Combo to niepowtarzalna, bardzo pozytywna ska-legenda Warszawy z gwarancją wyjątkowej super zabawy na żywo, wysoką jakością swingującego jamajskiego tanecznego jazzu i ważnym duchowym przekazem porywającym do tańca wszystkie pokolenia! Bilet :80 zł Bilety na stronie : https://jazzmentklub.tixx.pl Rezerwacja Telefoniczna :604600016

Aleksandra Szerocka – Bokwa – sopran Matylda Sielska – mezzosopran Stanisław Zyskowski – tenor Adam Radnicki – bas Jakub Stefek – fisharmonia Finałowy koncert Festiwalu nawiązuje do jego ośmiu poprzednich edycji, podczas których wykonywaliśmy ogromną liczbę dzieł muzyki sakralnej. Niesamowity duch tej muzyki towarzyszy nam od pierwszego koncertu w 2018 roku. I chociaż od tego czasu świat dookoła nas zmienił się prawie nie do poznania, chcemy na jeden wieczór w roku wrócić do tej atmosfery, która stała się naszym znakiem rozpoznawczym. Program koncertu obejmuje utwory kantorów i kompozytorów działających na ziemiach polskich na przełomie XIX i XX wieku – twórców, których muzyka niegdyś wypełniała synagogi Warszawy, Krakowa, Łodzi, Białegostoku, Częstochowy czy wielonarodowego Lwowa. Był to świat intensywnego duchowego i artystycznego życia, w którym modlitwa splatała się z romantyczną ekspresją, a głosy kantorów i solistów budowały niezwykłą, wielobarwną przestrzeń brzmienia. Ten świat zamilkł niemal całkowicie. Zagłada społeczności żydowskich przerwała ciągłość tradycji, a muzyka, która przez dekady kształtowała duchowy pejzaż polskich miast, przetrwała jedynie w rozproszonych śpiewnikach, pojedynczych rękopisach i archiwalnych wzmiankach. Dziś jej powrót ma wymiar nie tylko artystyczny, ale głęboko symboliczny – jest próbą przywrócenia głosu tym, którzy zostali pozbawieni możliwości dalszego tworzenia. W centrum programu znajdują się twórcy reprezentujący różne nurty polsko-żydowskiej kultury muzycznej: Abraham Bernstein, Jakub Weiss, Eliezer Goldberg, Abraham Ber Birnbaum, Leo Low i Baruch Kinstler. Ich kompozycje – od intymnych modlitw po rozbudowane formy liturgiczno-koncertowe – ukazują bogactwo i siłę tradycji, która przez dekady pozostawała w cieniu. Dzisiejsze wykonanie ma charakter wyjątkowy. Wiele z prezentowanych utworów powraca do życia po prawie stu latach milczenia. To spotkanie z żywą, poruszającą muzyką, która znów rozbrzmiewa pełnią czterech głosów i brzmieniem fisharmonii, przywracając echo dawnej synagogi i jej wielogłosowej wspólnoty. Program koncertu Louis Lewandowski (1821–1894) – Ma towu Louis Lewandowski – Psalm 121 Louis Lewandowski – Lecho dodi Jakub Weiss (1816–1891) – Preludium do Psalmu 127 Solomon Weintraub (1781–1829) – Ki zw’ocher Joseph Sulzer (1850–1926) – Preludium op. 10 nr 2 Abraham Ber Birnbaum (1864–1922) – Jigdal Joseph Sulzer – Preludium op. 10 nr 1 Baruch Kinstler (XIX wiek) – Keser Eliezer Goldberg (1843–1920) – Seu szeorim Eliezer Goldberg – Wechol bojej ojlom Joseph Sulzer – Preludium op. 10 nr 4 Abraham Ber Birnbaum – Psalm 150 Aleksandra Szerocka-Bokwa Sopranistka, absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie dr hab. Marzeny Michałowskiej. Na scenie zadebiutowała w 2015 roku w Teatrze Wielkim w Poznaniu, kreując tytułową rolę w operze Radosława Matei Mikołajek i inne chłopaki. Jest również finalistką Międzynarodowego Konkursu Wokalnego Iuventus Canti we Vrablach.   W swojej działalności scenicznej wykonywała m.in. Cherubina w Weselu Figara, Cajtl w Skrzypku na dachu oraz siostrę Cercatrice w Suor Angelica. Od 2017 roku współpracuje z Europa Chor Academie, występując pod batutą takich dyrygentów jak Gustavo Dudamel, Sir Roger Norrington czy Sylvain Cambreling, w najważniejszych salach Hamburga i Hanoweru.   Śpiewa jako solistka i członkini Capella Marialis przy bazylice Mariackiej w Krakowie. Występowała także w Chórze Polskiego Radia oraz z zespołem Cracow Singers. Obok działalności koncertowej rozwija intensywną praktykę pedagogiczną.   Matylda Sielska Mezzosopran; kończyła studia licencjackie w Akademii Muzycznej w Krakowie, a magisterskie w Akademii Muzycznej w Łodzi, kształcąc się pod kierunkiem prof. Urszuli Kryger i dr Anny Wereckiej-Gryć. Jej zainteresowania koncentrują się wokół repertuaru oratoryjno-kantatowego, zwłaszcza muzyki barokowej. W jej dorobku znajdują się partie solowe z Pasji Janowej, Oratorium na Boże Narodzenie oraz licznych kantat Jana Sebastiana Bacha, a także Requiem Duruflé i Missa pro Pace Wojciecha Kilara. Kreowała role Dydony i Czarownicy w Dydonie i Eneaszu. Koncertowała m.in. z Capella Cracoviensis i Polish Camerata pod batutą Jana Tomasza Adamusa czy Jarosława Thiela.   Swoje umiejętności doskonaliła na kursach mistrzowskich u Ryszarda Karczykowskiego, Marcina Habeli, Siergieja Leiferkusa, Christianne Stotijn i Anny Mikołajczyk. Regularnie występuje w kraju, specjalizując się w repertuarze dawnym.   Stanisław Zyskowski Tenor, absolwent Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie prof. Andrzeja Bieguna. Współpracował z wieloma instytucjami operowymi i koncertowymi, w tym z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, Operą Krakowską, Europa Chor Akademie Görlitz oraz z zespołami specjalizującymi się w wykonawstwie muzyki dawnej.   Koncertował także z Chórem Polskiego Radia, Filharmonią Krakowską, Filharmonią Narodową oraz z zespołami takimi jak Il Giardino d’Amore, Oltremontano Antwerpen czy Mitteldeutsche Kammerphilharmonie. Występował również na scenach Gerhart-Hauptmann Theater w Görlitz i z Frankfurter Singakademie.   Artysta realizuje repertuar obejmujący muzykę od baroku po współczesność. Regularnie uczestniczy w projektach kameralnych i oratoryjno-kantatowych, współpracując z polskimi i europejskimi zespołami muzyki historycznej.   Adam Radnicki Bas – baryton, absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie kształcił się pod kierunkiem dr. Marcina Wolaka. Swoje umiejętności rozwijał również na kursach mistrzowskich Ryszarda Karczykowskiego. Koncertuje w Polsce oraz we Francji, w Niemczech i Wielkiej Brytanii.   W jego repertuarze ważne miejsce zajmuje kameralistyka wokalna oraz muzyka dawna i romantyczna. Współpracuje z Capella Cracoviensis, z którą występował m.in. podczas Festiwalu Bachowskiego w Świdnicy i Strzegom a Cappella. Jest także członkiem Chóru Polskiego Radia – Lusławice, z którym wziął udział w nagraniach, w tym pierwszego kompletnego rejestru Melodii na Psałterz Polski Gomółki.   Na scenie operowej wykonywał partie Dulcamary w Napoju miłosnym, Eneasza w Dydonie i Eneaszu oraz Figara w Weselu Figara. Łączy działalność solową, zespołową i kameralną, prezentując repertuar obejmujący wiele epok i stylów.   Jakub Stefek Doktor sztuki i doktor ekonomii, kierownik Centrum Muzyki Przywracanej z siedzibą w Szczecinie oraz organista w synagodze Pestalozzistraße w Berlinie. Absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Andrzeja Chorosińskiego. Od 2017 roku jest wykładowcą Akademii Sztuki w Szczecinie. Od 2018 roku prowadził festiwal Dni Muzyki Żydowskiej w Szczecinie, przekształcony obecnie w Festiwal Muzyki Przywracanej.   W 2023 roku wytwórnia Requiem Records wydała jego solową płytę The Echo of The Temple, zawierającą prawykonania utworów dedykowanych mu przez Adama Porębskiego, Aleksandrę Chmielewską, Annę Marię Huszczę, Marcina Tadeusza Łukaszewskiego, Dariusza Przybylskiego i Ignacego Zalewskiego. W 2025 roku był stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. Z wykładami i koncertami występował w kilkudziesięciu miastach w Polsce oraz Niemczech, Czechach, Szwecji, Austrii, Izraelu, a nawet w tak egzotycznych miejscach, jak wyposażona w organy synagoga w Kingston na Jamajce.   Jego projekty i podejmowane działania coraz częściej zyskują uznanie jako historyczne lub przełomowe. Był uczestnikiem pierwszego koncertu w powojennej historii warszawskich synagog, podczas którego wykonywano utwory organowe w synagodze im. Nożyków. W Berlinie dokonał pierwszego w historii nagrania utworów organowych Arno Nadela, przedwojennego dyrektora muzycznego berlińskich synagog. Z jego inicjatywy po raz pierwszy w naszych czasach wykonano w Warszawie i nagrano na płyty muzykę jej najsłynniejszych żydowskich kompozytorów i kantorów – Jakuba Weissa i Dawida Ajzensztadta. W krakowskim Templu jako pierwszy po wojnie wykonał utwory Eliezera Goldberga, a Białemustokowi przywrócił pieśń Moszego Rabinowicza – obaj byli przez dziesięciolecia kantorami w tych miastach.   Tematem jego pracy doktorskiej obronionej w Akademii Muzycznej we Wrocławiu była Twórczość żydowskich kompozytorów muzyki organowej Europy Środkowej w latach 1810–1938 – pierwsza w polskiej literaturze monografia tego zagadnienia. Praca ta zdobyła trzecią nagrodę w X Konkursie im. Majera Bałabana na najlepsze prace doktorskie, organizowanym przez Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie, jako pierwsza w historii konkursu praca z dziedziny sztuk muzycznych.   Jakub Stefek jest także ekonomistą kultury, certyfikowanym menadżerem projektów IPMA i absolwentem studiów podyplomowych w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Brał udział w konferencjach artystycznych i naukowych, a także współpracował m.in. z Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina, Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN i Zarządem Głównym Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Był prelegentem TEDx Warsaw, gdzie jego wystąpienia o inspiracji instrumentem organowym słuchało na żywo kilkanaście tysięcy osób.   Jest autorem publikacji, m.in.: Definiowanie odbiorców muzyki organowej, Produkty kultury w opinii konsumentów na przykładzie Muzeum POLIN oraz Czy organy były hipsterskie? Historyczny instrument we współczesnej kulturze. Tematem jego pracy doktorskiej w obszarze ekonomii było modelowanie zachowań konsumentów na rynku sztuk performatywnych w Polsce. Praca została obroniona na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach. Bierze udział w inicjatywach popularyzujących historię kultury Szczecina oraz współpracuje z Filharmonią im. Mieczysława Karłowicza. Jest członkiem Prezydenckiej Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Szczecin.